Roken en drugs op fuiven en evenementen

verboden te roken 150x100cm

Roken

Sinds 1 januari 2004 is er een algemeen rookverbod van kracht voor alle afgesloten openbare ruimtes. In alle (gemeentelijke) fuifzalen is het verboden te roken.

Rookverbod | Als organisator ben je mede verantwoordelijk voor het naleven van dit rookverbod. Zorg er dus voor dat er voldoende meldingen in de fuifzaal te vinden zijn.  Er zijn banners met deze boodschap beschikbaar in de fuifkoffer. Personen die het rokersverbod niet naleven moeten hierover aangesproken worden door de organisatoren en/of de professioneel vergunde bewaking. Wanneer die persoon weigert het verbod na te leven of herhaaldelijk het verbod niet naleeft kan hij/zij de (fuif)zaal worden uitgezet.

Rokerszone buiten | Voorzie steeds een (afgebakende) rokerszone buiten de (fuif)zaal. Bij fuiven in gemeentelijke fuifzalen moet deze rokerszone zich binnen de perimeter bevinden. De rokerszone mag ook geen transit-zone zijn. Niet-rokers moeten alle voorzieningen (ingang, uitgang, toiletten, catering, vestiaire,...) kunnen bereiken zonder de rokerszone te moeten doorkruisen. Voorzie ook voldoende verzamelbakken voor de peuken. Dit bespaart je heel wat opkuiswerk.

Roken in een tent

Ook in een tent is het rookverbod van kracht, tenzij er minstens 2 wanden volledig open zijn. Uiteraard moet je hier ook rekening houden met een verhoogd brandgevaar.

Drugs

Als er door de politie een controle wordt gedaan en er worden illegale drugs gevonden, dan kan men daar als organisator problemen door krijgen.

Illegale drugs tolereren wordt in de rechtspraak beschouwd als het aanzetten tot het gebruiken van drugs. Oogluikend drugs toelaten is dus een verzwarende omstandigheid en voor de politie een reden om de fuif stil te leggen.

De organisator en zijn medewerkers mogen zeker niet fouilleren.

Als men vaststelt dat men met een dealer te maken heeft, moet men proberen om zijn of haar identiteit te weten te komen. Er moet ook geprobeerd worden om getuigen te verzamelen en hun identiteit te vragen.

Als men zelf een persoon betrapt op het dealen van drugs en hij weigert zijn identiteit bekend te maken, dan mag men deze persoon vasthouden tot de politie er is. Men heeft het recht hen tegen te houden met dezelfde kracht waarmee zij zich proberen te verweren. Er mag ook gevraagd worden om de producten af te geven, maar hij/zij is hiertoe niet verplicht.

Als men vermoedt dat iemand drugs gebruikt of dealt, dan kan men enkel hun identiteit vragen, niet eisen. De persoon in kwestie is niet verplicht om zich kenbaar te maken. Men heeft ook niet het recht om hem of haar vast te houden. Men kan die persoon echter wel in een aparte kamer plaatsen tot de bevoegde diensten ter plaatse zijn.