Bonnes Coronacarrousel afl. 1: Soundtrack bij Carcassonne

‘Hoe ga ik deze periode begot doorkomen,’ vroeg ik me af bij het begin van de eerste lockdown en de bijhorende sluiting der cafés. Ook mijn vrienden vroegen zich bezorgd af hoe deze dagelijkse frequenteerder van de betere taverne zijn avonden zou doorkomen. Goed wetende dat ik er de man niet naar ben om een avond in de zetel voor de buis te spenderen als je even goed op een vacante barkruk aan een plakkerige toog kan gaan zitten in goed gezelschap met wat gerste- of ander -nat in de aanslag om de drukke werkdag te verteren. En toen wisten we nog niet eens dat, met een korte opflakkering, diezelfde oorden van vertier voor een jaar gesloten zouden zijn.

Gelukkig leven we in digitale tijden en is er de mogelijkheid om de goede vrienden terug te zien via de vele chatsites die het wereldwijde web rijk is. Al is digitaal afspreken natuurlijk niet hetzelfde. Waar je op café gerust dagelijks naast dezelfde persoon kan zitten om te palaveren over niets zinnigs, ga je toch niet dagelijks digitaal afspreken om via enkele vaal verlichte rechthoeken op je laptopscherm bij te praten, met bijkomende sfeerbrengers als daar zijn: weerbarstige feedback, storende achtergrondgeluiden of wegvallende internetverbindingen,… Af en toe kan gaan, maar elke dag? Mij niet gezien. Een mens geraakt al vlug uitgepraat als hij tegen zijn laptop aan het tateren is. En ik ben normaal niet van het vlug uitgetaterde type.

Kwestie van niet in een chatsessie vol pijnlijke stiltes te verzanden, voegden we met enkele vriendenbendes dan maar een spelelement toe aan onze digitale rendez-vous. Tijdens het spelen van een spel kan het dan al eens geen kwaad als je wat op de achtergrond verzeilt, en kan je het ijl turen naar je scherm gewoon wijten aan je focus op het spel.

Een korte zoektocht leerde ons dat je via de website manillen.be het edele kaartspel ook digitaal kon spelen. Gejuich alom! Wekelijks sprak ik zodoende enkele avonden af met vrienden her en der voor een avondje kaartplezier. Bleek al vlug dat we niet de enigen waren met dit lumineuze idee en dat de website niet voorzien was op een lockdown en de bijhorende populariteit. Het duurde vaak al een half uur voordat alle vier de spelers treffelijk ingelogd geraakten op de website. En eens je een spel begon, was het schering en inslag dat iemand plots uit het spel werd gekieperd omdat de website ‘verbindingsproblemen’ had. Redelijk frustrerend als je net gebuisd hebt op je tegenstrever die pikkens troef had gemaakt. Het duurde dan ook niet lang of we gingen op zoek naar minder frustrerende alternatieven.

En zo botsten we op de website Boardgamearena.com, het Las Vegas der digitale gezelschapsspelletjes. Hoewel er keuze zat is aan klassiekers én nobele onbekende spellen, speelden we het afgelopen jaar vooral Can’t Stop of Carcassonne. Ik kende het bordspel Carcassonne uiteraard wel, maar toch was deze digitale versie mijn vuurdoop in het spelen er van. En zoals dat meestal gaat met een spel dat je nog nooit gespeeld hebt, komt er de eerste keer zo veel info op je af dat je al vlug niet meer weet waar je het hebt. Zodoende werd ik die eerste avond enkele keren vakkundig van het spelbord geveegd door vrienden met meer Carcassonne-meters op hun teller. Ik had algauw genoeg van die steden, weilanden, boeren en kathedralen, maar de dagen erna zinderden die nederlagen nog zo na, dat ik me ook buiten de spelavonden met vrienden op Boardgamearena begaf om het strijdperk aan te gaan met andere nerds van over de ganse wereld, teneinde me de volgende keren gedegen te kunnen verweren in de vriendengroep. En met succes! Reeds vele maanden spelen we op vrijdagavond spelletjes op het scherpst van de snee, of begeef ik me op andere avonden nog steeds tussen andere Carcassonne-freaks uit alle wereldse windrichtingen. Ik mag gerust ‘freaks’ zeggen, want ik ben er ondertussen ook gewoon een geworden.

In die mate zelfs dat ik dan ook maar meteen een playlist compileerde op Spotify met passende liedjes om als soundtrack bij mijn Carcassonne-avondjes te fungeren. Een spel is nu eenmaal leuker met de juiste deuntjes op de achtergrond, vindt de muziekfreak in mij althans. Maar kijk, ondertussen zit er in Berlijn zelfs ook al een mij toen nog onbekende freule fraulein te spelen op de tonen van mijn playlist passende songs als daar o.a. zijn: Road To Nowhere, Green Green Grass Of Home, Boer Bavo, Piggies, New Kid In Town of We Built This City. Geen muzieklijst die ik dit afgelopen jaar dus vaker gehoord heb dan mijn eigen Playlist bij Carcassonne. Om de twee à drie dagen schalt ze uit mijn laptop tijdens het spelen van dit fantastische spel. Speel je binnenkort dus eens Carcassonne, ware het nu in uw bubbel of online: doe gerust uw voordeel met de eclectische soundtrack, te vinden onder mijn persoonlijke openbare afspeellijsten. Het daags nadien nog steeds meezingen met Big City van Tol Hansse moet je er dan wel bijnemen, maar geef toe: in deze tijden zijn er ergere dingen.

Tol Hansse - Big city

Carcassonne Spotifylijst